Lathyrus
Plantenleven: Anke’s planten
Ze staan alledrie in Ankes tuin: de vaste voorjaarslathyrus, de geurende siererwt en de inheemse aardaker. Allen behoren tot de lathyrussen, maar welke verdient echt zijn plekje? Over schoonheid, geur, kleur en onvindbare bolletjes.
Mei 2026 – Tekst en illustraties door Anke Kamerman, tuin 36
Lathyrus vernus oftewel ‘voorjaarslathyrus’ is een vaste plant die bloeit in mei. Ik heb de zaden een keer van mijn moeder gekregen. Je ziet ze in Frankrijk wel eens langs de weg staan. Deze plant kan zelfs drie meter hoog worden. Hij is met zijn hardroze bloemen heel mooi om te zien, maar het nadeel is dat hij niet geurt, en dat vind ik zonde van de plaats die hij inneemt. Dan heb ik liever een heerlijk geurende siererwt (Lathyrus odoratus) die ik elk jaar opnieuw moet zaaien. Bovendien is het zo dat de vaste Lathyrus er maar in één kleur is, terwijl de eenjarige soorten diverse kleuren hebben. De eenjarige geurende soort is een snelle klimmer die een hoogte kan bereiken van ongeveer twee en een halve meter. Bij mij in de tuin is ie nooit veel hoger gekomen dan twee meter. Ook is-ie heel breed. Hij heeft wel wat steun nodig. Qua geur horen de bloemen tot de lekkerste die ik ken. De Lathyrus odoratus is er in verschillende varianten, zoals blauw, roze, paars en donkerrood. Het is erg mooi om een aantal verschillende kleuren bij elkaar in de buurt te zaaien. Ik heb ook nog een Lathyrus tuberosus, oftewel de inheemse aardaker, in de tuin staan. Die bloeit vanaf juni. Het is een inheemse lathyrussoort die ik jaren geleden heb gezaaid omdat hij bolletjes onder de grond schijnt te ontwikkelen die je kunt eten. Maar de bolletjes heb ik nooit kunnen ontdekken. Wel zaait hij zich uit en komt elk jaar wel ergens tevoorschijn. Deze plant blijft klein, hij wordt maximaal 50 cm hoog.