Daslook
Plantenleven: Anke’s planten
Een plant met een doordringende geur, een woelige geschiedenis met konijnen, en een gevaarlijke dubbelganger in de tuin. Anke waagt een nieuwe poging met daslook.
April 2026 – Tekst en illustraties Anke Kamerman, tuin 36
Daslook is een vaste plant en een bolgewas. Hij komt voor in het Flevopark in Amsterdam, en ik heb hem ook vaak gezien in de bossen van Zuid-Limburg, tijdens wandelingen. In het verleden heb ik ze ook aangeplant. De konijnen aten het loof op, en dat hebben de planten niet overleefd. Sindsdien hebben we ze niet meer. De konijnen zijn nu alweer vier jaar niet meer gezien op ons deel van het tuinpark. Waarschijnlijk allemaal overleden aan de ziekte myxomatose die een ware slachtpartij teweeg heeft gebracht bij onze konijnen. Hoewel ze bij ons in het verleden het hele grasveld hebben omgeploegd en het huisje ondergraven, mis ik ze toch wel een beetje. Maar voor de daslook zijn ze dus niet fijn. Maar weer eens proberen te planten! Daslook heeft een mooi bloemetje en blad, en heeft de neiging om zich op sommige plekken sterk uit te breiden met een zee van witte bloemetjes. Hij is familie van de ui. Dat ruik je ook, en van die lucht ben ik geen liefhebber. Hij schijnt wel lekker te zijn om te eten. Je kunt hem gemakkelijk verwarren met het blad van lelietjes van dalen, dat erg giftig is. Dat groeit bij mij in de tuin op ongeveer dezelfde plekken als waar ik de daslook had neergezet. Het blad ziet er ongeveer hetzelfde uit, hoewel het blad van het lelietje van dalen wat steviger is. Andere gelijkenissen: lelietjes van dalen hebben ook witte bloempjes en zijn ongeveer even hoog. Dus oppassen geblazen als je daslook gaat gebruiken in de keuken!