sterhyacint
Plantenleven: Anke’s planten
Hyacinten komen in vele gedaanten — van verwilderd bolgewas onder parkbomen tot geurende bosplant langs het fietspad. Anke neemt je mee langs haar favorieten en de herinneringen die ze oproepen.
April 2026 – Tekst en illustraties door Anke Kamerman, tuin 36
Scilla of sterhyacint is een bolgewas. Je kunt hem laten verwilderen. Je ziet hem vaak in parken onder bomen. Wij hebben de oosterse sterhyacint in de tuin gehad, maar op een gegeven moment was hij weer verdwenen. Toch maar weer eens aanplanten, want hij heeft prachtige kleine, hemelsblauwe bloemetjes. Volgens de website “de flora van Nederland” is hij lid van de aspergefamilie. Net als de oosterse sterhyacint ruikt de “traditionele” hyacint, die een hele grote bloem heeft en in veel kleuren te koop is, heel lekker. Bij ons thuis verwerkte mijn moeder de hyacinten altijd met takjes hulst in kerststukjes die ze op de eettafel zette. Ik herinner me dat de hyacint altijd topzwaar werd als hij helemaal in bloei stond en dan op een gegeven moment gestut moest worden, omdat hij anders omviel. Mijn lieveling is de boshyacint, oftewel wilde hyacint. Die is niet alleen mooi, maar ruikt ook lekker. Hij is inheems in Nederland. Als we in het voorjaar tussen Hilversum en Bussum door het bos rijden staan ze in grote groepen langs het fietspad. Bij mij in de tuin is een familielid, de Spaanse hyacint, spontaan opgekomen. Omdat hij het zo fijn heeft onder de vruchtbomen, hebben we een groot aantal planten bijgekocht, ondanks dat hij nauwelijks geurt. Dit is een verwilderde soort die niet inheems is in Nederland. Hij bloeit wat uitbundiger dan de wilde hyacint, maar geurt niet. Hij is ook wat minder los van opbouw. Maar wel een plant om van te genieten.