duifkruid
Tuinverhalen: Anneke’s hobby’s
De winter was lang — zeker voor wie hem, zoals Anneke, grotendeels revaliderend doorbracht. Maar het voorjaar is er nu eindelijk, en dat is te merken in haar tuin.
April 2026 – Tekst en foto’s door Anneke van der Meer, tuin 154
De winter duurde dit keer wel erg lang, al had dat misschien ook met mijn eigen omstandigheden te maken. Een botsing met een andere fietser eind september leverde een gebroken sleutelbeen op, plus een operatie die weken op zich liet wachten, met daarna een lange revalidatie. Het werd niet het najaar waarop ik had gehoopt.
Toch kon ik de winter nuttig besteden met workshops. Dit keer heb ik het breien weer nieuw leven ingeblazen. Bij de Afstap — de oudste wolwinkel van Amsterdam — zijn leuke cursussen te volgen en is prachtige wol te koop. Altijd een feestje om daar naartoe te gaan. Ook Stephen & Penelope is een bezoekje waard. Niet de goedkoopste winkel, maar een rijke bron van inspiratie voor je volgende breiproject.
En nu is het dan eindelijk voorjaar. De zaden en kweekbakken zijn opgehaald en het voorzaaien is begonnen. Ook op de tuin zelf is al flink wat werk verzet — hard nodig, want in het najaar was daar niets meer van gekomen.
De natuur doet haar werk in de tuin. De papavers die ik zaaide, zijn al minuscule plantjes. De knoppen in de bomen worden dikker, en de eerste lieveheersbeestjes en hommels zijn gesignaleerd. Een van mijn favoriete planten is de Scabiosa atropurpurea ‘Black Knight’ (ook wel duifkruid geheten) — een donkerbloemige schoonheid waar bijen dol op zijn. Hij bloeit tot de eerste vorst en heeft bij mij al twee winters overleefd, terwijl hij eigenlijk eenjarig is. Bij Vreeken’s Zaden in Dordrecht heb ik nu ook de rode variant aangeschaft, de ‘Scarlet Empress’. Hopelijk bloeit die net zo mooi.
